Inicio · Tecnologias · Energias Renovables · Uso eléctrico · Eólica · Eólica mariña

Eólica mariña

As instalacións eólicas mariñas presentan características diferenciadas vantaxosas fronte ás instalacións en terra

As instalacións eólicas mariñas presentan características diferenciadas vantaxosas fronte ás instalacións en terra, principalmente:

O recurso eólico existente no mar é superior ao das costas próximas.

Pola súa propia localización mar dentro, o impacto visual e acústico é menor que o dos parques eólicos en terra, o que permite un maior aproveitamento do recurso eólico existente, con máquinas máis grandes e a utilización de xeometrías de pa máis eficaces. Igualmente, a menor rugosidade superficial no mar favorece a utilización de menores alturas de torre.

Supón unha maior creación de emprego nas fases de construción, montaxe e mantemento, debido á maior complexidade durante a instalación e explotación.

Posibilidade de integración en complexos mariños mixtos.

Con todo, estas instalacións mariñas teñen tamén importantes desvantaxes respecto das terrestres, que están a limitar o seu desenvolvemento: inexistencia de infraestruturas eléctricas; condicións ambientais máis severas; avaliación do recurso eólico máis complexa e cara; e, sobre todo, os seus maiores cocientes de investimento e gastos de explotación, que precisan de tecnoloxías específicas para a construción e cimentacións, transporte e montaxe en alto mar, tendidos de redes eléctricas submarinas e tarefas de operación e mantemento.

A potencia unitaria dos aeroxeradores no mar é superior á das turbinas en terra. Mentres en terra, por limitacións asociadas á orografía e ao transporte, se consolidaron potencias unitarias á volta dos 3 MW para os aeroxeradores, cunha clara tendencia a aumentar o diámetro de rotor para un mellor aproveitamento dos emprazamentos; no mar, os novos desenvolvementos de parques eólicos mariños están compostos por potencias unitarias superiores aos 5 MW, e existen prototipos de ata 10 MW de potencia.

A profundidade media dos parques eólicos mariños existentes no mundo ao finalizar 2016 (na súa maioría, nos mares do norte de Europa) é inferior aos 25 m. Con carácter excepcional, algún parque comercial puntual supera lixeiramente a profundidade de 45 m - 50 m, que pode considerarse como o límite batimétrico para a tecnoloxía actual, e para a práctica totalidade dos parques eólicos comerciais que se poñan en España ata o ano 2020.

Posiblemente, o maior desafío das instalacións mar dentro continúa a ser reducir os custos das cimentacións, das que existen distintas variantes: monopilotaxe, trípode, de gravidade e flotante. As de monopilotaxe son as máis utilizadas para augas de profundidade media (ata 25 metros), as de gravidade para profundidades pequenas (de menos de 5 metros) e as de trípode para maiores profundidades (ata 50 metros). Pola súa banda, a viabilidade comercial das plataformas flotantes para a implantación de aeroxeradores en augas profundas é aínda unha incógnita, se ben xa existe algunha instalación experimental que demostrou a súa viabilidade técnica.

Energía eólica, aerogenerador